ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Ενότητα 1:

Τίποτα δεν είναι δεδομένο κι όλα είναι data!

Σε εποχές μεγάλων αλλαγών όπως η δική μας, όπου τα πάντα είναι ρευστά και τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο, ίσως ακούγεται ως σχήμα οξύμωρο η αξία που δίνεται από όλους στα… δεδομένα! Κι όμως, έχουν δίκιο και η μεταφορική χρήση του χαρακτηρισμού των data ως ο «μαύρος χρυσός» του 21ου αιώνα είναι απολύτως ακριβής. Βεβαίως, τα δεδομένα είναι περισσότερο χρήσιμα όταν υπάρχουν εν αφθονία, ώστε οι αναλύσεις και οι προβλέψεις να γίνονται με επαρκή και κατάλληλη πληροφόρηση. Οι πηγές δεδομένων είναι πλέον αμέτρητες και οι εφαρμογές που βασίζονται στα analytics άλλες τόσες.

  • Νέα εποχή ανατέλλει για τη ναυτιλία με την αξιοποίηση του ΙοΤ και των Data Analytics, που όχι μόνο αλλάζουν τα πάντα στα σημερινά πλοία, αλλά ανοίγουν τον δρόμο για τα αυτόνομα, σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον.
  • Οι φορητές συσκευές (wearables) αποτελούν μέγα κεφάλαιο για βελτιστοποίηση της υγείας και ευεξίας του χρήστη τους, καθώς η αξία των δεδομένων που παρέχουν στο οικοσύστημα της πρόληψης, της περίθαλψης αλλά και της ασφαλιστικής κάλυψης (με τον απαραίτητο σεβασμό του προσωπικού απορρήτου, βεβαίως) είναι αυταπόδεικτη.
  • Σε οργανωμένα συστήματα συγκέντρωσης δεδομένων στις κάθε λογής καλλιέργειες οφείλονται τα σημαντικότατα πλεονεκτήματα που συνοδεύουν τη γεωργία ακριβείας με απώτερο στόχο την αειφορία, τη μεγιστοποίηση και τη βέλτιστη προστασία της αγροτικής παραγωγής.
  • Οι ψηφιακές εφαρμογές στη λιανική πώληση με αξιοποίηση των κοινωνικών δικτύων για profiling και βελτίωση της εμπειρίας του καταναλωτή συναντούν τις ολοένα περισσότερες ψηφιακές πλατφόρμες για online αγορές και συγκρίσεις τιμών – κινητήρια δύναμη όλων αυτών, φυσικά, τα δεδομένα.
Ενότητα 2:

Καλώς ορίσατε στο Internet of Everything

Οι κάθε είδους αισθητήρες αποτελούν σήμερα το βασικό μέσο καταγραφής μετρήσεων και τον τροφοδότη με δεδομένα των επόμενων βαθμίδων, αυτών της επεξεργασίας και ανάλυσης, προσφέροντας την πολύτιμη «πρώτη ύλη» για ό,τι θα επακολουθήσει. Πολύ μικροί σε μέγεθος, με ελάχιστο πλέον κόστος κτήσης σε σύγκριση με το παρελθόν και με πρακτικά λυμένο το ενεργειακό τους πρόβλημα (αφού η διάρκεια της μπαταρίας τους φτάνει ακόμα και τα 10 χρόνια, σε συνδυασμό με τεχνολογίες ΝΒ-ΙοΤ) έχουν αρχίσει να κατακλύζουν κατοικίες, γραφεία, βιομηχανίες και εργοστάσια, αλλά και δρόμους, πάρκα, λιμάνια, αεροδρόμια κ.λπ. χωρίς διάθεση ανάσχεσης – το αντίθετο, μάλιστα. Ανάλογη είναι και η πλημμυρίδα των δεδομένων που στέλνουν, σε σημείο να μην επαρκούν πλέον οι αρμόδιοι για την υποδοχή τους servers. Έτσι, η νέα γενιά αισθητήρων ενσωματώνει και Τεχνητή Νοημοσύνη (Edge Computing), ώστε να περιορίζεται η αποστολή μονάχα στα σημαντικά και τα απαραίτητα.

  • Δίκτυα αισθητήρων προφυλάσσουν τις καλλιέργειες και φροντίζουν για την «υγεία» τους, τόσο στον αγρό, όσο και μετά τη συγκομιδή τους, στο σιλό ή κατά τη μεταφορά τους από και προς επεξεργασία.
  • Αισθητήρες πίεσης, θερμοκρασίας, ποιότητας υγρών ή αερίων κ.λπ. μπορούν να δώσουν λύσεις (ή έστω alerts) σε καταστάσεις που προκύπτουν σε μέρη δυσπρόσιτα, ώστε η επέμβαση του ανθρώπινου παράγοντα να είναι απαραίτητη μόνον σε περίπτωση ανάγκης.
  • Η ασφάλεια σε πλήθος εφαρμογές, από μια κατοικία ως ένα μπουκάλι κρασί, μπορεί πλέον να στηριχτεί στους κατάλληλους αισθητήρες σε συνδυασμό με το ανάλογο σε κάθε περίπτωση λογισμικό.
  • «Έξυπνα» σπίτια, δήμοι και πόλεις στηρίζουν την αποτελεσματική λειτουργία τους στα δεδομένα που συγκεντρώνονται από χιλιάδες αισθητήρες και, μετά την κατάλληλη επεξεργασία, αξιοποιούνται σε βέλτιστες λύσεις στα μικρά και μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητάς μας.
Ενότητα 3:

Οι εφαρμογές του μέλλοντός μας

Οι εκθετικές (λόγω της ραγδαίας και άκρως εντυπωσιακής ανάπτυξής τους σε σύγκριση με κάθε τι προηγούμενο) τεχνολογίες παρουσιάζουν ιδιαίτερα δυναμική συμπεριφορά. Ο συνδυασμός πολλών εξ αυτών αθροιστικά στην ίδια δράση μπορεί να επιφέρει πραγματικά μεγάλες ανατροπές, κάτι που έχει ήδη αρχίσει να γίνεται σε μερικούς τομείς, προκαλώντας - εκτός από τον αναμενόμενο ενθουσιασμό - προβλήματα και ανησυχίες. Κυριότερες αιτίες είναι ο φόβος για απώλεια θέσεων εργασίας, η έλλειψη θεσμικού και νομικού πλαισίου, η καθυστέρηση στη μεταφορά γνώσεων και δεξιοτήτων με ό,τι σημαίνει αυτό για την επάρκεια και τις ικανότητες των νέων κ.ά.

  • Οι προοπτικές για τη χρήση αυτόνομων οχημάτων διεθνώς και στη χώρα μας αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν, όλο και περισσότερο, με τη ζήτηση να αυξάνει και τις τιμές να πέφτουν.
  • Οι εφαρμογές αναγνώρισης/σύνθεσης φωνής και η καινοτομική χρήση τους σε μικρούς ψηφιακούς βοηθούς, αλλά και στα κινητά τηλέφωνα, έχουν περάσει σε ανώτερο και πολύ πιο αποτελεσματικό επίπεδο.
  • Είναι πλέον εφικτή η αξιοποίηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και αναγκών κάθε χρήστη, τόσο για φροντίδα υπερηλίκων, όσο και για προσωποποιημένη ιατρική περιποίηση.
  • Επεκτείνεται η χρήση εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας (VR/AR) για πλήθος εφαρμογές.
  • Αυξάνουν οι δυνατότητες στον χώρο της ενημέρωσης για άμεσο έλεγχο της ακρίβειας των ειδήσεων και εντοπισμό τυχόν fake news.
  • Η αυτοματοποίηση τραπεζικών εργασιών (και όχι μόνο) με τη βοήθεια chatbots διαρκώς διευρύνεται.
  • Πληθαίνουν οι προηγμένες εφαρμογές (γνωστές και ως fintech) με χρήση ΑΙ στον χρηματοπιστωτικό τομέα για e-payments / decision making / προβλέψεις κ.λπ.
  • Αναπτύσσονται ολοένα περισσότερες ρομποτικές εφαρμογές σε γραμμές παραγωγής πολλών βιομηχανικών κλάδων σε μικρή ή μεγαλύτερη κλίμακα.
Ενότητα 4:

Quo vadis? Ποιο μέλλον «μας» ετοιμάζουμε;

Το μέλλον μας το αποφασίζουμε και το ορίζουμε μόνοι μας ― εμείς το δημιουργούμε, όπως λένε οι ειδήμονες. Κι αυτή η σχεδόν ομόφωνη άποψη βρίσκει, προφανώς, εφαρμογή και στη «συμβίωσή» μας με το οικοσύστημα της Τεχνητής Νοημοσύνης.

  • Πού πρέπει να επενδύσουμε και πού όχι;
  • Ποια σημεία πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα και σε ποια υπάρχει περιθώριο ανοχής;
  • Ποιοι είναι οι κίνδυνοι που ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε και πώς η αντίδρασή μας μπορεί να γίνει πιο αποτελεσματική;
  • Είναι καλύτερα να δράσουμε σε εθνικό επίπεδο, εστιασμένοι στα δικά μας προβλήματα, ή σε υπερεθνικό, όπου οι συνέργειες είναι μεν σημαντικές, αλλά συχνά συνοδεύονται από κάποιες αναγκαίες παραχωρήσεις;
  • Από πού αρχίζει και πού (πρέπει να) σταματάει η «συν-εργασία» μας με τις μηχανές; Κι αν οι άνθρωποι έχουν δικαιώματα, οι μηχανές έχουν ανάλογα δικά τους ή καθόλου;
  • Ποιος είναι υπεύθυνος για τη διαμόρφωση ηθικής και αξιόπιστης Τεχνητής Νοημοσύνης κι από ποιόν ελέγχεται;
  • Τελικά, έχουμε αποφασίσει ποιο είναι το μέλλον που ετοιμάζουμε για εμάς και τα παιδιά μας;